.... terug naar hoofdpagina Giel Smeets ....
Email: stuur een mail
1 jan 2012
Knie-ongeluk 10 december 2009, Kniepees gescheurd, kniehoekmeter. Kniehoekmeter te koop, langzaam herstel, oefenen.
Bel mij op, 026 4436536 of mail stuur een mail
Dan maak ik een kniehoekmeter voor jou
Start teller 26 maart 2010
| 1 aug | 1 sep | 1 nov | 2 dec | 1 jan | 1 feb | 1 mrt | 1 apr | 1 mei | 1 jun | 1 jul | 1 aug | 1 sep | 1 okt | 1 nov | 1 dec | 1 jan | datum |
| 75 | 104 | 138 | 150 | 166 | 181 | 195 | 219 | 240 | 256 | 275 | 289 | 304 | 329 | 343 | 354 | 369 | tellerstand op datum |
| 0,6 | 0,7 | 0,6 | 0,4 | 0,5 | 0,5 | 0,6 | 0,6 | 0,7 | 0,6 | 0,6 | 0,6 | 0,5 | 0,6 | 0,6 | 0,6 | 0,6 | gem per dag over jaar |
| 0,3 | 0,9 | 0,6 | 0,4 | 0,5 | 0,5 | 0,5 | 0,5 | 0,7 | 0,5 | 0,6 | 0,5 | 0,5 | 0,8 | 0,5 | 0 4 | 0,5 | gem per dag over mnd |
Op 10 december kreeg ik een ongelukje bij het uitlaten van de hond Lisa met muilkorf. Hij had net een poepje gedaan op het weitje tussen fietspad en weg. Zie tekening. De weg is achter je en die zie je dus niet. Iedereen staat op het fietspad.
Tien fietsers gingen voorbij en Lisa meende de elfde fietser van de fiets te moeten trekken en nam een aanloop, 1½ meter riem. Dat ging zo onbeheerst dat ik mijn kniepees scheurde. Daar lag ik.
De hond heeft geen geweten en is zich niet bewust dat hij mij dat ongeluk bezorgd heeft. Het was vermakelijk om te zien hoe hij mij verdedigde zodat helpers, politie en ambulance niet bij mij durfden te komen. Eerst moest de hond met een vangstok afgevoerd worden naar het asiel.
Ambulance, ziekenhuis met flinke ondertemperatuur, operatie, naar huis met brace.
4 februari policontrole. Daar hoorde ik dat een van de twee schroeven (in de patella geschroefd) er uit geraakt was. Het zou toch goed komen met mijn knie.
Ik moest tot 15 maart nog met de brace/spalk lopen en onbelast oefenen bij de fysio.
Ik kon het been niet buigen. De fysio-oefeningen waren voor mijn gevoel niet leuk. Pijn en bang dat het weer kapot zijn gaan.
Ik maakte een kniehoekmeter. Ijken op de hoek van de tafel.
Op een ronde tafel kun je niet ijken.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Kniehoek meten.
Als je wil kan ik een kniehoekmeter voor je maken. € 25. Hij werkt op 1° nauwkeurig.
De kniehoekmeter kan niet gemist worden. De oefeningen zijn pijnlijk en het lijkt niet te helpen. Als je precies kunt meten zie je toch een graad winst. Dat geeft moed.
Ik ben de wanhoop nabij geweest. Het meetapparaat heeft mij er door geholpen. Ik begon bij 130° en nu meet ik met moeite 75°.
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Oefenen op het oefenfietsje
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
Polibezoek 15 maart. Ik mocht zonder brace lopen. En belasten.
Toen de brace er af mocht ging het spontaan langzaam beter. Een resultaat van 82° naar 75° heb ik bereikt door traplopen.
Ik verminder het lichaamsgewizht door een hand op de leuning en een hand op de traptrede. Dan gebruik ik beide benen zoveel mogelijk symmetrisch. In het begin nogal scheef. Na veel oefenen gaat alles beter en kan ik al wat rechter lopen. Omhoog kan ik nu al (schoksgewijs en met pijn) met losse handen.
In mijn geval gaat niets zonder pijn.
Op 14 mei 2010 policontrole. Ik vertel de specialist dat ik niet meer naar de fysio wil. Hij adviseert te stoppen en te berusten in wat ik heb.
Ik kan lopen, fietsen en hou een beperking van buiging re knie. Nu meet ik met moeite 64°.
Ik oefen nu toch nog, nog wel meer, op mijn eigen manier, met plezier:
Voor het eten, dus 3x per dag meet ik en noteer. Dan oefen ik wat, diepe kniebuiging, zwaaien met het been, het been op de onderste trede van de trap zetten en met lichaamsgewicht buigen. Dat doe ik tot ik hetzelfde getal weer bereikt heb. Dat noteer ik.
Dan buig ik met moete al metend 10 x dezelfde waarde. Ik heb het voordeel dat ik dan voor mijn gevoel klaar ben. Af en toe blijkt dat ik wel een graad verder kan.
Op 3 oktober 2010 ben ik voor het oog van de buitenwereld genezen. Ik kan alles weer, zogenaamd.
Ik kan mijn benen voortaan genoeg buigen. Ik probeer tien diepe kniebuigingen te maken. Ik kom niet erg diep, en als ik maar met de handen op de grond druk dan kan ik ook weer omhoog komen.
Als ik van de stoel wil opstaan moet ik helpen met handen op leuning of op de zitting te drukken.
Trappen lopen kan ik als het moet zonder leuning. Maar dat durf ik niet erg en het gaat onbeholpen. Daarom gebruik ik de leuning.
Fietsen gaat redelijk. Ik fiets al maanden elke week 100 kilometer. In het begin was dat een ramp, nu gaat het redelijk probleemloos.
6 december 2010. Een jaar na het ongeluk. Ik fiets nog steeds 100 km per week. Dat gaat probleemloos tot 60 km per dag.
Lopen gaat goed, zeker volgens de buitenwereld. Ik kan niet lang vol houden. 3 uur, dan moet ik stoppen.
Traplopen gaat prima, mmmmmmaar, ik doe niet stoer wat de fysio zegt. Ik help met beide handen een beetje. Symmetrisch. Ik blijf bewust onder de pijngrens en dat bevalt mij goed. Zeer langzaam verbetert alles.
Kruipen op de knieën om iets achter de computer te doen. Dat lukt. Ik kan redelijk normaal overeind komen als ik op een stoel o.i.d. kan steunen. Alles onder de pijngrens.
Hurken, tien diepe kniebuigingen. Dat doe ik naar best vermogen. Symmetrisch. Eerst tot de vingertoppen. Die had ik ook nodig om recht te komen. Later tot de vingergewrichtjes. Nu tot de knokkels op de grond. Steeds moet ik de armen nog gebruiken om overeind te komen. Maar het gaat steeds beter.
Ik moet nog aanvullen dat die rothond, gefrustreerd asielmonster, na 5 dagen
weer terug mocht komen.
Niemand durft hem uit te laten zodat hij enkele
maanden in de tuin z'n behoefte gedaan heeft. Later regelde ik iets met een
lang touw met lussen er in zodat ik gedoseerd ruimte kon geven op het landje
achter onze tuin.
Later moest ik wel erg op mijn tanden bijten om weer de
straat op te gaan. De lijn heel kort zodat ik hem ongeveer til. En een
prikkelband, en elke seconde opletten of hij niet aan 't loeren is.
Op www.gielsmeets.nl/ staan twee foto's van die quasi lieve hond.
(De eerste foto is Stella, een zielige, moreel kapot gemaakte
asielhond)
Hij kan zich erg lief en onschuldig voordoen maar verder is het een rothond.
Met de buurvrouw wil hij ook goede maatjes blijven, want daar heeft hij ook
wat van te verwachten. De tweede foto is de buurvrouw.
.... zie de foto's van de hond (en van de vroegere hond Stella)....
G. Smeets
Hoogstedelaan 3
6812 DL Arnhem
026 443 65 36.
aan"apestaart"gielsmeets.nl
www.gielsmeets.nl